Poranek noworoczny

Koncert muzyki francuskiej w wykonaniu Narodowej Orkiestry Polskiego Radia. 10.10.2021 g. 12.00.

Chcielibyście posłuchać muzyki na żywo w ten weekend? Narodowa Orkiestra Polskiego Radia przygotowała transmisje Live.


Orkiestrę poprowadzi Antoni Wit. Jako instrument solowy zabrzmi obój, na którym zagra Karolina Stalmachowska. Pod tym względem koncert będzie wyjątkowy, nie często bowiem, możemy usłyszeć ten instrument w głównej partii solowej.


Oficjalna strona z programem TUATJ


Program koncertu:


Georges Bizet

Suita z opery „Carmen”: Les Toréadors, Prélude, Aragonaise, Intermezzo, Seguedille, Chanson du Toréador

Jean Françaix

„L'horloge de flore” na obój i orkiestrę

Albert Roussel

Fragmenty symfoniczne z baletu-pantomimy „Le festin de l'araignée” (oprac. na orkiestrę)

Jacques Offenbach

Barkarola z opery „Opowieści Hoffmanna”

Georges Bizet

Suita z opery „Carmen”: Danse bohème


Jak widzicie, w programie znajdują się fragmenty z opery i baletu, które reprezentują styl muzyki francuskiej. Jest to dla nas doskonała okazja, by przypomnieć sobie, iz Francja przez wieki była wielkim ośrodkiem muzycznym, który wykształcił wiele pokoleń kompozytorów, oraz znacznie przyczynił się do rozkwitu muzyki różnych gatunków na przestrzeni epok.




ZANIM POSŁUCHASZ!!!!

Przeczytaj :)


FRANCUSKA MUZYKA

(tekst pochodzi w całości z www.rmfalssic.pl ,

Źródło tekstu: Encyklopedia Muzyki PWN)


"francuska muzyka, muzyka rozwijana w kręgu kultury francuskiej...

Muzyka Francuska stanowi jedną z gł. formacji muzyki Zachodu od czasów średniowiecza. W VIII–XV w. rozwijała się we Francji kilkoma równoległymi nurtam.


...


Renesans fr. był czasem silnego oddziaływania poezji na muzykę. Wybitni poeci Plejady, z P. Ronsardem na czele, pisali teksty chansons; w 2. poł. XVI w. powstała École de Baïf (poprzedniczka › Cameraty florenckiej), lansująca m.in. teorię śpiewu sylabicznego. Powstało wiele utworów świeckich i rel. opartych na tej teorii (m.in. psalmy C. Goudimela). Wzrastająca świadomość odrębności języka fr., lingwistyczne prekursorstwo Plejady wydatnie wpłynęły na styl m.f., wytyczyły dalszy kierunek jej rozwoju.


...


Dopiero w 2. poł. XVII w. można mówić o dojrzałości fr. stylu barok., uwarunkowanego w pewnym stopniu atmosferą fr. dworu królewskiego. Okres od ok. poł. XVII w. do rewolucji fr. 1789–99 jest zw. we fr. terminologii okresem klas.; w istocie był to złoty wiek w dziejach m.f.; wyłoniły się 3 nurty: operowy, instrumentalny i religijny. J.B. Lully jest twórcą nowego gatunku — tragédie lyrique, specyficznej fr. formy opery; niezależnie rozwijały się gatunki pokrewne: komedio- i operobalet.


...


Wiek XIX i początek XX.Z pocz. lat 30. XIX w. dojrzewał w m.f. romantyzm; pierwszym wybitnym dziełem — manifestem nowych prądów była Symfonia fantastyczna H. Berlioza; jako prekursor neoromantyzmu Berlioz oddziałał na F. Liszta, R. Wagnera, R. Straussa. W 2. poł. stulecia, oprócz symfoniki, rozwinęła się opera liryczna, nawiązująca do tradycji tragédie lyrique; jej gł. reprezentantami byli Ch. Gounod, G. Bizet i J. Massenet. W okresie II cesarstwa nastąpił ponowny rozkwit fr. opery komicznej, której mistrzem był J. Offenbach.


...



Z tradycji rdzennie fr. wywodzi się także twórczość C. Saint-Saënsa, zw. geniuszem eklektyzmu. U schyłku XIX w. pojawili się, poprzedzeni przez prekursora awangardy, E. Satiego, dwaj wielcy odnowiciele m.f.: C. Debussy i M. Ravel; zwł. ten pierwszy stworzył nową (tzw. impresjonistyczną) kolorystykę dźwiękową, nową ekspresję wokalną i nową koncepcję formy. Na pocz. XX w. Paryż stał się ośrodkiem awangardy muzycznej.


...


W latach międzywojennych stylem panującym był neoklasycyzm, zainicjowany przez A. Roussela, I. Strawinskiego i po części Ravela; stanowił on reakcję na tzw. przerafinowanie estetyki Debussy’ego. Pionierami i ideologami tego kierunku byli kompozytorzy krótkotrwałej › Grupy Sześciu: G. Auric, L. Durey, A. Honegger, D. Milhaud, F. Poulenc i G. Tailleferre. Neoklasycyzmowi przeciwstawiały się tendencje symfoniczno-oratoryjne, których najwybitniejszym przedstawicielem był Honegger. W latach międzywojennych Paryż stał się ważnym ośrodkiem pedag.; kształcili się tam również, gł. u N. Boulanger, muzycy polscy. W 1935 powstała grupa kompozytorów Jeune France — Młoda Francja: O. Messiaen, A. Jolivet, D. Lesur, Y. Baudrier; wśród nich najoryginalniejszym, najbardziej niezależnym i radykalnym twórcą okazał się Messiaen; w 2. poł. XX w. zyskał on pozycję największego kompozytora F.; z kompozytorów debiutujących w latach 30. wyróżnili się ponadto: J. Ibert, J. Françaix, J. Martinon, J. Alain, M. Ohana.Po II wojnie światowej.W latach 50. Francja stała się znowu, podobnie jak na początku stulecia, gł. ośrodkiem muz. awangardy. Technika dodekafoniczna, stosunkowo późno przeszczepiona na grunt fr. (R. Leibowitz), dała w efekcie owoce oryginalne, wykazujące w traktowaniu dźwięku (zwł. w muzyce wokalno-instrumentalnej) wyraźny związek z fr. tradycją. Najwybitniejszym przedstawicielem tego kierunku był w latach 50. i 60. P. Boulez,..."


Encyklopedia muzyki PWN © Wydawnictwo Naukowe PWN


Cały artykuł dostępny TUTAJ





Zapraszam serdecznie do oglądania transmisji na żywo z koncertu 10.01.2021 o g.12.00 na stronie internetowej NOSPR


KONCERT TRANSMISJA ONLINE

10.01.2021g. g 12.00



oraz profilu NOSPR na Facebooku


NOSPR PROFIL FACEBOOK


oraz w serwisie YouTube.


NOSPR Kanał YOUTUBE